Wyprawa do Berlina i Spreewaldu: 2017

Witam wszystkich, jestem Przemas, lat dużo, uwielbiam rowerowe zwiedzanie z sakwami, jeżdże już tak kilkanaście lat i jeszcze mi się nie znudziło, zazwyczaj jezdziłem sam, np zjechałem prawie całe Czechy, np Praga, Liberec, Karlove Vary, Brno, Vranov nad Dyji itd, byłem również w Wiedniu, Tulln oraz Bratysławie. W Lipcu to jest 13go, wraz z kolegą Wojtkiem postanowiliśmy zrobić 4 dniowy Tour po Berlinie, Spreewaldzie oraz Lausitzer Seenland.

Wojtek przyjechał do mnie ze Świętochłowic- Górny Śląsk, brawa dla niego, z Zielonej Góry nie było chętnych, przejechał 350km i też miał pod wiatr, zmęczony szybko zasnąl. 13.07.2017-Czwartek. Rano pogoda nieciekawa, zaczęło kropić no i silnie wiało, jak na złośc z zachodu, ale co tam damy radę, jeszcze wspólna fota i ruszyliśmy.

Zaraz rajzujemy Do Krosna Odrzańskiego jechaliśmy główną drogą jak i pózniej do samej granicy, nie było tak zle, wiało tylko niemiłosiernie, w Krośnie staneliśmy przy zamku oraz w górnym Krośnie, jadąc tam nań pod górę, bo w tym mieście deptak nie jest płaski, ot taka ciekawostka. Po wspinaczce byliśmy na punkcie widokowym na dolne miasto, poniżej klika fot wam tu zaprezentuje....

Odra- fot wyżej

Nieprawdaż że piknie? what do you mean? pure city, Tu zrobiliśmy sobie nieco dłuższą przerwę na jedzenie i picie, trochę też pogaworzyliśmy i po około pół godzinie ruszyliśmy, kierunek Cybinka, w Osiecznicy, przedsmak Niemieckich ścieżek, fot niżej

Dalej nie stawaliśmy już dłużej, tylko we wsi Drzeniów, jadę sobie, coś miękko a tu........... kapeć! niech to szlag, zreperowało się dość sprawnie, zjedlismy popilismy i ruszyliśmy na Słubice. Jechało się ciężko i monotonnie, czasem lekko pod górę nawet. Po godzinie 13tej byliśmy w Słubicach, zrobiliśmy przerwę przy Biedronce, na ostatnie zakupy.

A po zakupach, jadymy już na Frankurt, po drodze Wojtek kupuje papierosy, no i po paru minutach jesteśmy już w Niemczech, a tu inny świat, ścieżki, spokój itd

Super znów być w Niemczech!, tu nie stawaliśmy, tylko kierowaliśmy się na Furstenwalde, przez Jacobsdorf i Briesen, między tymi miejscowościami zrobiliśmy małą przerwe na zdjęcie ciuchów, bo słońce grzało. Ruszyliśmy dalej jadąc przez fajne lasy i pola, wiatr już nie był taki denerwujący za Briesen, przerwa na przejezdzie dla........ Deutsche Bahn

Jadymy dalej na Berckenbruck i tu też krótka przerwa na jedzenie i............. ubranie się, przynajmiej ja, bo w cieniu chłodnawo

Jacobsdorf fot wyżej.

Fajne lasy

Pauza w Berkenbruck. Po 20 minutach jadymy dalej, robimy trochę koło, ale to nic, po nisko latających Boeingach widać że Berlin już blisko, jak na razie dojeżdżamy do Furstenwalde, ładne miasteczko, tu przerwa najpierw przed słabo zaopatrzonym sklepikiem a pózniej na chwilę w Centrum.

zamieszkały blok

Lubie te ich tablice, wyżej.

Wyjeżdżamy z Furstenwalde jadąc już na Erkner, tu jesteśmy w tak zwanym Berliner Ring, tu też robimy lekkie koło i robimy małą przerwę przy ścieżce, jemy a ja ująłem 1 samolot na fotce

Super, lubie robić takie focisze. Jak już pisałem, po pauzie jadymy dalej, mieliśmy sytuacje że czekajac na przejsciu to aż 8 aut nas nie przepuściło! ii to w Niemczech, szok. Na mapie wyczailismy duuuże jezoro Mugelsee i tam postanowiliśmy szukać noclegu, oj cieżko było znalezc, dojechaliśmy do Erkner.

Samolot lecący na Schonefeld Teraz jedziemy nad Mugelsee, najpierw zajechaliśmy nie na główną plażę a na pierwszy brzeg jeziora, widok extra

Długo tu nie zabalowaliśmy i pojechaliśmy dalej na główną plaże a tam było zajefajnie, nie było zbyt ciepło a ludzie się kąpali

Plaża rewelacyjna, w upały musi tu być jeszcze więcej ludzi, chwile tu postaliśmy i ruszyliśmy dalej, jak się dawało to wzdłuż brzegu, wszędzie prawie zagospodarowanego, pózniej jeszcze staneliśmy w jednym miejscu już w mieście

Tu też długo nie byliśmy bo trza było szukać noclegu, więc szukaliśmy, po wyjezdzie z przedmieść, wjechaliśmy w las i jechaliśmy po ścieżce, jednak żadnego miejsca dogodnego nie było długo, bo przy brzegu same trzciny a po prawej las, ale ścieżka za blisko, pojechaliśmy jeszcze z 5 km nieco kawałek od jeziora w lasy i znalezliśmy wreszcie miejsce w miarę spokojne... a dlaczego bo był hałas od Boeingów, ale do przeżycia no i tu się rozbiliśmy, można było coś zjeść, przemyć się i lulu

14.07.2017 Poranek nie był za ciepły, choć o dziwo nie zmarzłem, no i pogoda robiła się ładna, słoneczko wychodziło, wiatr słaby. Wstałem jakoś po 5tej no i samoloty zaczęły już lądować. Wojtas też już wstał.

Po zjedzeniu śniadania, spakowaliśmy się w miarę szybko i mogliśmy ruszyć, najpierw musieliśmy prowadzić do głównego duktu leśnego a tu zonk bo Wojtkowi coś weszło pod błotnik i jeśli ktoś teraz je czytając to to niech przestanie bo było to coś ludzkiego na literę K. A to pech na początku dnia i musieliśmy jechać na myjnie. A na myjni, czyszczenie i mycie za 1 euro

No i po kilku minutach rower Wojtka był lśniący pachnący i nie śmierdzący he he, mogliśmy jechać dalej, do Centrum, masa ludzi, choć scieżki wyborne, żadnych wymuszeń kierowców, no i dużo rowerzystek i rowerzystów, jechali niczym zawodowi kolarze, bardzo szybko, nawet na grubych oponach. Byłem w Berlinie za czasów DDR, ale nie rowerem.

Mur Berliński fot wyżej.

Wieża już majaczy. Super się jechało po tych ścieżkach, rewelacja. Zrobiłem sobie fotę na tle wieży równiez obowiazkowo

A pózniej foty przy Bramie Brandenburskiej i na Unten den Linden,i pod Reichstagiem, chciałem jeszcze mieć fotę tam gdzie stoi żołnierz Amerykański gdzie kiedyś Berlin był podzielony na pół no, ale nie udało się bo wszystko na szybkiego było, tylko staneliśmy koło Reichstagu przy sklepie z pamiątkami, coś tam kupiłem. Mineliśmy też Tiergarten, duuuuuży park.

Spree

Tiergarten- wyżej

Teraz jechaliśmy na Poczdam, fajnymi ścieżkami również, tylko na chwile staneliśmy przy Hali Koncertowej, bo Wojtek patrzył na nawigacje, bo jedna droga pokazywała wjazd na Autobahn

To ta hala Musieliśmy się trochę cofnąć i pózniej już było oki, jechaliśmy do dzielnicy Spandau i na Poczdam, w Spandau, zakupy w Aldiku, w sklepie dużo Turków i innych narodowosci, kupiłem wodę, jogurty i czekoladę i mogliśmy jechać dalej, fajną aleją by pózniej przekroczyć most na rzece Haveli, wtedy chyba zrobilismy koło, bo miastem byłoby bliżej, ale co tam, za Aldikiem, 1 raz rozmawiałem z murzynką, bo tak to nigdy nie rozmawiałem na żywo z osobami o innej karnacji, wkurzała się bo duży pan wcisnął się jej na pas dla rowerów przed nią, a pas był wąski, i tak chwile pogadaliśmy. Pózniej jechaliśmy ulicą Herrstrasse. Poniżej rzeka Havela

Po jej przekroczeniu już nie stawaliśmy nigdzie, mineliśmy nawet Luftwaffe muzeum, szkoda że nie zobaczyłem, no ale cóz. Skończył się Berlin Spandau, i było trochę lasów, no i fajna ścieżyna asfaltowa i tak zmierzaliśmy do Poczdamu, na jakiś czas ścieżka się skończyła i jechaliśmy ulicą, ruch niewielki i tak po kilkunastu kilometrach dotarliśmy do Poczdamu

W Poczdamie dużo jest zameczków i innych budowli, więc zajechaliśmy do parku Sanoucci, najpierw były jakieś ruiny na wzgórzu, foty ponizej

Pózniej, pojechaliśmy niżej, do pałacu Sanoucci, super, dużo ludzi z całego Świata, pogoda rewelacja, widoczki również, Wojtek został przy rowerach

Napewno było jeszcze więcej do zwiedzania, no ale.... jeszcze tu wrócę. Powoli opuszczaliśmy Poczdam i wracaliśmy znow na Berlin,znów mineliśmy rzeke Havelę na południe do dzielnicy Babelsberg i pózniej na Grossbeeren, wbiliśmy się na ścieżynę asfaltową.

Początkowo miałem jechać na Zossen

Jednak na mapie zobaczyłem spokojniejszą drogę

na Mittenwalde, widać było startujące samoloty z Schonefeld

i tak pojechaliśmy, w Gross Korig na chwilę stajemy i patrzymy gdzie jechać i podjeżdża starszy pan i pyta gdzie chcemy jechać, a ja że na Schlepzig i na Markisch Buchholz to on że można ominąć główną i jechać przez Halbe i że droga jest super no i faktycznie taka była i same lasy. Jakimś szlakiem pomykaliśmy, ruch znikomy, asfalt pierwsza klasa, tylko kilometry dziwnie liczyły drogowskazy.

Jechało się i jechało i dojechaliśmy do Halbe, tu zakupy w Edeka, trza było cośs kupić na kolacyje, a pod sklepem był fajny znak

Po obkupieniu się ruszyliśmy na Markisch Bucholz, tu już ruch o wiele mniejszy i spokój jest

Markisch Buchholz

Któredy bliżej?

W Markisch Buchholz W Markisch, nie wiedzieliśmy któredy jechać, bo wjechaliśmy pózniej na bruk i drogę na Kothen, i zawróciliśmy a niepotrzebnie, bo byśmy dojechali do Schlepzig, no ale co tam, byliśmy już w Spreewaldzie praktycznie. Robiło się pózno więc po cofnięciu się jechaliśmy na miejscowość Unterspreewald, a tu cisza i spokój i żywej duszy, do Schlepzig około 5km, na głównej drodze ruch mały, piękny wieczór był z super zachodzącym słońcem

Super się jechało. W Schlepzig żywej duszy, jakiś turysta spał na przystanku! rowerowy. Wioska wymarła nikogo nima, my rozglądamy się za miejscem do rozbicia się i kawałek za wioską znalezliśmy, trza było tylko zjechać z drogi, jadac wzdłuż pola kukurydzy i na skraju lasu się rozbiliśmy, nawet komary nie przeszkadzały dziś zrobiliśmy 174km, rozpaliliśmy ognicho, nawet kiełby były, spokój cisza, czasem jakiś huk wystrzałów było słychać jak na polowaniu.

Schlepzig

Miejsce noclegu, extra.

A tu traska 15.07.2017 Wstałem już przed 5 bo nie chciało mi się spać i tak sobie leżałem, poranek dziś też pogodny, ale rześki.

Rowerów nikt nie ukradł Wojtek też się powoli przebudzał, bo ptaki mu śpiewały, aż nie chciało się stamtąd jechać, tylko mój materac chyba kaputt, bo przez noc zleciało powietrze. Przemyłem się wodą, od razu lepiej,coś tam pojadłem i zaczęliśmy się pakować, dość sprawnie to poszło bo przed 6ta już mogliśmy ruszać na Lubben, ruch bardzo mały, można jechać

Po pół godzinie jakoś byliśmy już w miasteczku, po drodze widziałem kilka szutrówek, następnym razem jak tu będe to je obiade, w miescie zajechaliśmy pod sklep na zakupy, tradycyjnie wode, bulki ser itd i moglismy jechac dalej

Początki mostków

tak zwane kahny

Ładne miasteczko, a miałem w planach jechać tu szlakiem do Burga, jednak pojadymy szosą przez Lubbenau, nieco większym niż Lubben

Dojechaliśmy do Lubbenau,tu Wojtek mówił że będzie chciał szybciej jechać do domu, bo w poniedziałek do pracy i że razem dojedziemy do Burga i się rozłączymy, a ja nie miałem zapięcia żeby pózniej rower zostawiać pod sklepem, na szczęście znalezliśmy Kaufland jak na życzenie i kupiłem sobie i zapięcie i do smarowania łańcucha bo mi łańcuch rzęził no i jeszcze drobną spożywkę. Po zakupach mogliśmy jechać dalej, wjechaliśmy do ładnego centrum

Tu już zaczynał się tak zwany Ober Spreewald, mnóstwo kanałów, raj dla kajakarzy, a specialne łodzie tak zwane kahny wożą turystów po tych kanałach.Rewelacja.💗💗

Istny raj!

Dojechaliśmy do Lehde, malowniczej wioseczki, bajkowej

Katorga dla Wojtka

Mostki, mosteczki Za Lehde wjechaliśmy na szutrowy szlak do Burga, jechało się super i do tego w cieniu, rano jeszcze niewielu turystów, bajkowa sceneria jak w baśni.

Jesienią musi być tu piknie, i tak sobie jechaliśmy by dojechać do drogowskazu Burg Kolonie i Burg Dorf, wybraliśmy Dorf, szuter tu był inny więcej kamyczków, fajne łaki, krówki, świeże powietrze

Pózniej był asfalt Jak już wyjechaliśmy z tej idylii natury to zaczął się asfalcik i miejscowość, ale jeszcze nie Centrum, po chwili wbiliśmy się na ścieżkę jak na fotce, i tu kapeć, ale Wojtka i to akurat przed Burgiem, pech. Wojtek naprawiał a ja sobie jadłem, mijający nas rowerzyści mówili że rowerowy jest blisko, a my że ok. Mogliśmy jechać dalej, w centrum Wojtek już wracał do Polski na Cottbus a ja zajechałem do centrum

Po krótkim zwiedzaniu, jechałem dalej na Vetschau, trochę znaki były mylące, ale dzięki gps pojechałem właściwie, wzdłuż rzeczki

Po kilku chwilach dojechałem do miasta, dość sennego, jeszcze mi przejazd zamkneli

Na rynku zapytałem kobiety jak daleko do Senftenberg, a ona że z 40km, i że wszędzie płasko i że tam były kopalnie i teraz są jeziora i ludzie wypoczywają i że jej syn też jezdzi na wyprawy, trochu żeśmy pogadali i mogłem opuścić to senne miasteczko, kierując się na Ogrossen, boczną fajną drogą, super się jechało

taka jak na fotkach.

, we wiosce Muckwar zrobiłem przerwe na przystanku, zjadłem prawie całe opakowanie sera żółtego bułke i jogurta. Stąd do Senftenberg tylko 20km, jednak ja miałem dalej bo zamiast jechać prosto przez Altdobern to przed miejscowością pojechałem w lewo w kierunku jeziora Altdobener See, ruch znikomy, minąłem 6 rowerzystów tylko, w miejscowości Goritz, mały bar

Kobieta mówiła że wszędzie płasko, a tu miałem oto taką niespodziankę

Wyżej Schwarze Pumpe

Tego się nie spodziewałem że będzie aż 12%, no ale to teren górniczy i tak zostało, dopiero za tym zjazdem po 2km zobaczyłem Altdobener See

Jechałem super asfaltową ścieżyna, zero ludzi, nie licząc 2 kolarzy, przystanąłem sobie na punkcie widokowym

i zjadłem całe ciacha leibnitzy i po pół godzinie ruszyłem, słonko mocno operowało, opuściłem zalew i jechałem na Woshkov, stąd naa Grossraschen i tam znów jezioro a w tle sunęły ciemne chmury, idące a jakże w moją stronę.

W Grossraschen prawie znaki wprowadziły mnie w bład bo pokazywało Senftenberg prosto, jadę i dojeżdżam do autostrady, okazało się że przeoczyłem strzałke w lewo i musiałem się cofnąć i było oki..... no prawie bo zaczęło lać i to porzadnie, stanąłem pod krzakami ale to nic nie dało prawie, nawet folia budowlana nie pomogła, a Niemcy jechali w tej ulewie, i mówili żeby jechać, oni cwani wysusza się w domach a ja? Postanowiłem po jakimś czasie że też ruszę i tak jechałem, pózniej przez jakieś błota, pózniej jakąś strefę no i dojechałem do dworca autobusowego i tam pod dachem się przebrałem

Cała bluza mokra i długie spodnie, dobrze że miałem zapasowe ciuchy, po przebraniu się pojechałem do miasta, zahaczając o market, szybkie zakupy i ruszyłem nad jezioro Senftenberger See, mimo pochmurnej pogody trochę ludzi było w tym Arabowie na pomoście, wydzierali japy.

znów te chmurzyska Znów zaczynały iść chmury i trza było się schować, a znalazłem miejsce pod takim daszkiem, gdzie funkcjonuje ślizgawka jeden zjazd 50 centow, a karnet na 5 zjazdów, chyba 5 euro. Zjadłem coś i nie ryzykowałem zostania tu i ruszyłem dalej, ubrałem nieco wysuszoną kurtkę i po super ścieżynie jechałem w kierunku wioski Tatschwitz, bo zaczęły mnie gonić chmury i kropiło, dalej nie ryzykowałem jazdy, chowając się na przystanku, na razie siedziałem i czekałem i oceniałem czy nie ma podejrzanych typów, jednak był spokój no i lać zaczęło i było po 18tej, więc postanowiłem że tu przenocuje, trochę miałem stracha, ale im pózniej tym spokojniej i tak przenocowałem i git, dopiero przestało padać po 21ej, posłuchałem radia, pojadłem, nasłuchiwałem czy nikt nie idzie i przysnęło mi się- Gute nacht

16.07.2017 Wstałem już po 4tej, wszystko było na swoim miejscu, poranek zimny, jednak pogodny, i oto biega.

Super ranek Przez noc powietrze w materacu uleciało, przemyłem się wodą, coś zjadłem, zwinąłem manatki i w drogę nad jeziora, po kolei, żywej duszy nie było bo to niedziela, stąd czekała mnie droga do domu.

Dojechalem do Geierswalde, najpierw szosą a pózniej po super ścieżce, zero ludzi, no ale 5 rano to śpią, fajne tu mają domki nad wodą, szukałem trasy na taką wieże widokową Rostiger Nagel, po 5km dojechałem do celu, stalowy potwór

Mini latarnia

Pusto, głucho

To ta wieża Lubie jak nima ludzi, rower zostawiłem i wdrapałem się, widoki super, pogoda cudna, spłoszyłem jaskółki.

Posiedziałem tu z 20minut i trza było jechać dalej, choć chętnie bym tu jeszcze posiedział na tej wieży, minąłem jeszcze jeziora, Partwitzer i Sedlitzer See i opuściłem ten raj, kierując się na Spremberg, przez miejscowość Bluno, prawie jak imię mojego psa, na razie jechałem boczną drogą, pózniej wbiłem się na krajówke, choć w niedzielę to tylko z nazwy, bo ruch znikomy, widac już było dym z elektrowni Schwarze Pumpe i dalej z Janschwelde, i tak sobie sunąłem do wsi Bluno i na Spremberg

Pusta krajówka

Dymy, dymy Za Bluno jakis objazd był bo droga w remoncie i skręciłem w lewo i pózniej w prawo, wiatr pomagał, pogoda cudna! nic tylko jechać, po kilku kilosach stanąłem zrobić fotę

Przy okazji ściągłem długie spodnie, i ruszyłem, pustą drogą już nie główną, tylko wzdluż torów, na końcu drogi myślałem że pojadę prosto a tu piszeBrücke gesperrt, umleitung